Από το ημερολόγιο ενός 14χρονου σε απόγνωση





Συμπαθώ την συμμαθήτριά μου την Εφημεροπτέρα τόσο πολύ, όταν δεν είναι εδώ. Τότε την αγαπώ περισσότερο απ' όλες τις άλλες. Αλλά όταν είναι εδώ, δεν την αγαπώ πια. Είναι κουραστική για μας, όπως όταν ένα ψάρι προσπαθεί να αναπνεύσει στον αέρα.
Δεν ξέρω τι είναι αυτό. Δεν ξέρω τι θέλει. Μας συμπαθεί, δε μας συμπαθεί;
Στις επιστολές της είναι η Εφημεροπτέρα, όπως ζει και αναπνέει. Τα λόγια που γράφει τα πιστεύεις στην στιγμή, όμως τα λόγια που λέει, όχι– – –
Μόνο η γράφουσα Εφημεροπτέρα είναι η Εφημεροπτέρα. Τότε είναι έτσι που συγκινείσαι όταν την σκέφτεσαι. Και μετά έρχεται και όλα τελειώνουν.
Πχ, σου ζητάει γραπτά την πρώτη έκδοση του Χάρυ Πότερ που την έχεις θησαυρό. Όταν διαβάζεις τα ενθουσιώδη της λόγια, θες να της παραδώσεις αμέσως το βιβλίο, με χαρά και ευτυχία.
Όμως μόλις έρχεται, λες αμέσως: «Όχι, δεν στο δίνω το βιβλίο. Γιατί να στο δώσω. Κι εγώ το αγαπώ. Δεν θέλω να το αποχωριστώ– – –»
«Παρακαλώ», λέει εκείνη, «νόμισα πως μπορείς να το αποχωριστείς. Θα σου αγόραζα τρία βιβλία της επιλογής σου και άλλα τρία cd– – –»
«Δεν θέλω άλλα βιβλία, θέλω τον Χάρυ Πότερ– – – άσε με, μη με κοιτάς έτσι, με μπερδεύεις, τα νεύρα μου»
Ακόμα δεν έχει γυρίσει την πλάτη και θες να την φωνάξεις πίσω, να της δώσεις το βιβλίο με χίλιες χαρές.
Όμως ποτέ δεν την φωνάζεις πίσω, ποτέ δεν της δίνεις το βιβλίο. Μόνο νιώθεις: «Χίλιες λυπημένες ώρες θα ζήσει εξ' αιτίας μου– – – Η καημενούλα, γλυκιά Εφημεροπτέρα– – –»


Άνα Ζουμάνη
εφημεροπτερα






(Χαρακτικό, «Έρωτας και Ψυχή», Max Klinger)



SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image