Φόρα το στέμμα με αξιοπρέπεια, ζητιάνα!



Η ευγενής γυναίκα πενθεί μέσα της τις ανεπάρκειές της, είναι θλιμμένη, είναι διστακτική. Γι' αυτό νοσταλγεί τον άντρα, τον ποιητή. Δηλαδή εκείνον  που έχει την ψυχική δύναμη να μετα-ποιήσει την αδυναμία της σε δύναμη, να την μεταμορφώσει σε μια βασίλισσα της ζωής.
«Δεν είμαι τίποτα.. τίποτα....» νιώθει. «Όμως αν το ανακαλύψει; Μήπως θα έπρεπε να του το πω; Όμως τότε θα κρατήσει μια ολόκληρη ζωή; Εν πάση περιπτώσει, προς το παρόν είμαι η μικρή του βασίλισσα, εγώ η άθλια. Έστεψε μια ζητιάνα. Φόρα το στέμμα με αξιοπρέπεια, ζητιάνα!»


Άνα Ζουμάνη
εφημερόπτερα



SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image