Το ον της Φιλίας


Marc Chagall––The Walk, 1917


Υπάρχουν μόνο δύο άνθρωποι που μπορώ να πω πως είναι αληθινοί μου φίλοι, ο αδερφός μου και ο Τ.Β.
Καταλαβαίνουν ό,τι σκέφτομαι, νιώθω, λέω και δίνουν στα πράγματα την πιο καλοπροαίρετη, την καλύτερη ερμηνεία.
Είναι τελείως χωρίς «βάζω παγίδες».
Ακούνε μόνο τα πολύτιμα, αγνοούν τις πιθανές «παραφωνίες», γιατί έτσι θέλουν, ή απλά γιατί δεν μπορούν αλλιώς. 
Ο φίλος παίρνει  το καϊμάκι από τον αγαπημένο του άνθρωπο και δεν διαμαρτύρεται για το «νερουλό γάλα» από κάτω, αφού το εκλαμβάνει ως νόμο της φύσης πως το καϊμάκι δεν φτάνει ως τον πάτο.
Ο φίλος μάς ερμηνεύει σύμφωνα με τα ιδανικά μας που βρίσκονται βαθιά μέσα μας, όχι σύμφωνα με τις εμφανείς καθημερινές μας αδυναμίες. Όπως δηλαδή ο ερωτευμένος όσο είναι ερωτευμένος. 
Ο φίλος παραμονεύει τις σπάνιες εκλάμψεις μας, τα σπάνια ζενίθ μας  –αγνοεί τις ανεπάρκειές μας και την πιθανή μας αποσύνθεση
Ο φίλος είναι ο ευγενής εξερευνητής και ερμηνευτής του αληθινού μας όντος. Καταλαβαίνει την αδυναμία μας, εκτιμά την δύναμή μας. 
Ο φίλος είναι μαζί μας όπως είναι ο γνώστης με τα καθαρόαιμα άλογα, ο οποίος  αναγνωρίζει και σέβεται την ιδιορρυθμία τους και δεν απαιτεί από αυτά το αδύνατο. 
Αυτό το είδος της εκούσιας–ή μη εκούσιας (δεν ξέρω)  αγαθοσύνης των νεύρων, την λέμε: Φιλία. 
H κάθε άλλη «φιλία» είναι ψέματα και υποκρισία. 
Αυτή η αιώνια πολύτιμη καλοσύνη είναι η ίδια η χάρη του Θεού –συνήθως την προσφέρουμε στους νεκρούς μας. Τότε συνερχόμαστε, τότε θυμόμαστε την ξεχωριστή αξία τους, μπαίνουμε βαθιά μέσα στο ον  –το ον του οποίου η ζωντανότητα δεν μας εμποδίζει πια να «δούμε». 
Όσο ζούσαν είχαν την αναίδεια να σκέφτονται και να νιώθουν διαφορετικά από εμάς. 


Άνα Ζουμάνη




εφημεροπτερα
SHARE

Άνα Ζουμανάκη -Εφημερόπτερα

Welcome.

  • Image
  • Image
  • Image
  • Image
  • Image