Γιατί μετατρέπονται όλα εκείνα τα υπέροχα πράγματατα, που συλλαμβάνει και ποιεί ο θεϊκός εγκέφαλος του ανθρώπου, τόσο γρήγορα και τραγελαφικές μικρότητες;
Επειδή παντού στην γήϊνη ύπαρξη είναι ο ουρανός και η κόλαση, ο διάολος και ο άγγελος.
Κανείς που αγαπάει την γαλήνια ανάσα της φύσης, το δάσος, το λιβάδι... το βράδυ... το χαλαρό απόγευμα... και το πρωϊνό, γεμάτο δύναμη και ζωντανό μεγαλείο... κανείς που αγαπά να παρατηρεί το ελάφι, αργά το απόγευμα στην άκρη του δάσους... το πεινασμένο κοράκι στα χιονισμένα χωράφια... τους θάμνους, πώς γεννιούνται και πώς πεθαίνουν στα ατέλειωτα μονοπάτια... τις θυελλώδεις συμφωνίες των ποταμών και την διακριτική σιωπή των δέντρων... κανείς τότε δεν τρέχει ασταμάτητα με το πολυτελές «αυτοκίνητό» του, θέτοντας σε κίνδυνο τους ανθρώπους, τα ζώα και το ίδιο του τον εαυτό.
Ν' αφήνεις τη ζωή να ρέει αργά μέσα σου, αυτό μόνο θα πει: ζω.
Όλα τα άλλα είναι η αξιολύπητη προσπάθεια, να ξεφύγεις με ξέφρενο ρυθμό τις κατηγορίες του θεού, που δεν έχεις μάτια, αυτιά και χρόνο για την ομορφιά του κόσμου του.
Το μικρό, ασήμαντο, φρενήρες αυτοκίνητό σου, θέλει απλώς να σου ξυρίσει κόντρα την ούτως ή άλλως, καταπιεσμένη από την Ύπαρξη, ψυχή σου.
Οδήγα, ευλογημένε, με την ταχύτητα ενός ποδηλατιστή, ενός αλόγου σε «γκαλόπ». Ο πλούτος της φύσης είναι πιο σημαντικός από την ταχύτητα. Δεν το ξέρεις πως στροβιλίζεσαι ιλιγγιωδώς, ούτως ή άλλως;
Οδήγα και πρώτα απ' όλα διάβασε Louis Baudry de Saunier «Η τέχνη της οδήγησης»


Εφημερόπτερα-Άνα















Μπορείς να χάσεις την γυναίκα σου ανά πάσα στιγμή. Ανά πάσα στιγμή μπορεί κάποιος να σου την κλέψει. Διότι ή είσαι κατώτερος από εκείνην και αυτό είναι ατυχία, ή είσαι ανώτερος από εκείνην και αυτό είναι επίσης ατυχία.
Διότι η γυναίκα νιώθει απλά: «Τι θα πει κατώτερος; Τι θα πει ανώτερος; Πρώτα απ' όλα μου αρέσει. Δεν είμαι καθηγητής για να δίνω βαθμούς διαγωγής.»

«Τι λες εσύ, ως ειδικός,  Εφημερόπτερα;  Πώς μπορώ να έχω καλή σχέση με μια γυναίκα παρ' όλα αυτά;»

«Καθόλου»

Καλή σχέση μπορείς να έχεις -ενδεχομένως- με το χρήμα σου. Με το αυτοκίνητό σου. Με τον κόπανο τον φίλο σου, αν έχει δικό του χρήμα. Με την αδελφή σου, αν σου είναι αδιάφορη. Με την μάνα σου, αν έχει πεθάνει. Με τον σκύλο σου, αν τον ταΐζεις καλά.
Δεν ξέρω τίποτα που να μπορεί στ΄αλήθεια να ικανοποιήσει μια γυναίκα.
Αυτό που αυτήν τη στιγμή έχεις στο μυαλό, είναι σίγουρα το πιο άκυρο απ' όλα.



Εφημερόπτερα - Άνα






Υπάρχουν άνθρωποι που παραιτούνται πρόωρα. Παραδίνονται στη μοίρα, σε όλα, σε όλα γενικά.
Έπειτα υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν, διαισθάνονται, ξέρουν πως είναι οι εκπρόσωποι μιας επόμενης γενιάς. Είναι στοργικοί πατέρες και στοργικές μητέρες μελλοντικών ανθρώπων, που όμως δεν γέννησαν οι ίδιοι.
Οι άλλοι ανησυχούν μόνο -και αποκλειστικά μόνο- για εκείνα τα παιδιά που τυχαία (δεν είναι τόσο τυχαίο) ξεπήδηξαν από τα μουνάρχιδά τους. Καλά κρασιά.
Όμως υπάρχουν και οι ιδεαλιστές (κοινώς ανόητοι και γραφικοί) που συμμετέχουν από την αρχή στην ιστορική εξέλιξη, από το 2016, ως το το 2066, ας πούμε.
Επειδή το ξέρουν πως το 2016 δεν είναι αιώνιο, δεν θα ζούμε πάντα στο 2016, τους λένε γραφικούς.

Δεν υπάρχει τίποτε στο κόσμο που ο ανθρώπινος νους δεν θα μπορούσε να το βελτιώσει, να το σηκώσει από την άγκυρα, να το γυρίσει ανάποδα.
Να μην αμφιβάλλεις ποτέ πως τίποτα δεν θα αλλάξει, είναι μια γεροντική, αρτηριοσκληρωτική ιδιότητα.
Να επιτρέπεις την τρομοκρατία και τον εκφοβισμό των δειλών, των αδύναμων, των πεσιμιστών, των σκεπτικιστών, δηλαδή όλων εκείνων των αρτηριοσκληρωτικών αρρώστων, είναι αδικία εναντίον κάποιων μελλοντικών, δυνατών λεγεώνων μιας καθαρότερης ανθρωπότητας που ήδη κλωτσάει μέσα σε κάποια μήτρα.




Εφημερόπτερα - Άνα






Μια φοβερή και επικίνδυνη αρρώστια για τα κορίτσια είναι: Η αιώνια αποκέντρωση, ή αποπροσανατολισμός, μέσω της διασκέδασης.
(Αφορά και τ΄αγόρια, αλλά αυτό είναι δικό τους πρόβλημα).
Διότι έτσι δεν μπορεί τίποτα να οργανωθεί σιγά-σιγά στο «μέσα» τους, αφού συνεχώς διαταράσσεται και διακόπτεται από το «έξω».
Γονείς που χαίρονται επειδή η κόρη τους χαίρεται συνεχώς, είναι ξεδιάντροποι εγκληματίες.
«Είναι σκεπτική και προβληματισμένη», θα σήμαινε φυσικά πως «είναι πολύτιμη».
«Είναι συνεχώς στα γλέντια», σημαίνει φυσικά πως «είναι ρηχή και άχρηστη».



Εφημερόπτερα - Άνα


Είναι στ' αλήθεια τόσο δύσκολο να απαλλάξεις από το μαρτύριο της ζήλιας τον άντρα που σε αγαπάει και σε φροντίζει;
Όχι. Είναι παιχνιδάκι.
Αποφεύγεις απλά, αδιάκοπα, ό,τι τον προκαλεί, τον προσβάλλει, τον πληγώνει και ξέρω εγώ τι... που να ξέρω εγώ τι είναι το φυσιολογικό και τι το παθολογικό;
Τέλος πάντως αποφεύγεις ασταμάτητα να τον προκαλείς, να τον προσβάλλεις και να τον πληγώνεις.
Και μετά; Τι θα γίνει μετά;
Σε βαριέται μέχρι θανάτου.
Υπάρχουν φυσικά και κάτι παράξενοι άντρες που δε νιώθουν πλήξη.
Όμως το να θες να προσφέρεις κάτι σ΄αυτούς τους παράξενους... αυτό είναι οικτρά περιττό, συνορεύει με την τρέλα.
Τότε για ποιον λόγο υπάρχουμε γενικά;
Ένας άντρας που δεν βαριέται όταν όλα «πάνε ομαλά», τι γάιδαρος είναι αυτός;



Εφημερόπτερα - Άνα






Εκείνος ούρλιαζε ώρες ολόκληρες για την απεριόριστη ελευθερία του άντρα και στο τέλος της άστραψε μερικές, για να αποθανατίσει τον άντρα στα μούτρα της.
Οι σφαλιάρες πόνεσαν πολύ, ωστόσο, παρ' ότι αυτήν την φορά εκείνη αναγνώρισε τον άντρα μέσα του και έκλαιγε το λιγότερο δυνατόν, για να συντομεύσει τη διαδικασία.
Μία ώρα αργότερα ήρθε μια φίλη της και την κάλεσε να πάνε για κολύμπι στο ποτάμι.
Εκείνος που ήξερε πως στο ποτάμι όλοι οι νέοι άντρες (οι γέροι δεν αποτελούν εξαίρεση) θα χάζευαν τα υπέροχα πόδια της και τις υπέροχες πατούσες της, ξεκίνησε μια καινούρια σκηνή μολις έφυγε η φίλη της (σαν από το διάολο κυνηγημένη, βλέποντας τη ματιά του). 
Και φυσικά τελείωσε πάλι αποθανατίζοντας τον άντρα στα μούτρα της.
Εκείνη είπε τρυφερά: «Με λίγα λόγια, λοιπόν, το βλέπω (έπρεπε να πει "το νιώθω"), απαιτείς να έχεις όλες τις ελευθερίες κι εγώ δεν επιτρέπεται να έχω καμία».
«Ναι!», είπε εκείνος και ξανααποθανάτισε τον άντρα στα μάγουλά της με δύο σφαλιάρες.
Και τότε εκείνη απάντησε: «Μακριά από εμένα η συμπεριφορά των άλλων παπιών! Σιγά μη σε αφήσω, όπως εκείνες. Αναγνωρίζω τη φιλοσοφία σου και πάω να ετοιμάσω κρύες κομπρέσες».



Εφημερόπτερα - Άνα






- Ε, ταξιτζή, ξέρεις κάποιο μαγαζί που να είναι ανοιχτό τέτοια ώρα;
- Ξέρω αλλά εκεί συχνάζουν κάφροι
- Είσαι απαράδεκτος, τι θα πεί «κάφροι», όλοι είμαστε ίδιοι.
- Ίδιοι είμαστε, αλλά κάποιοι μυρίζουν αλλιώς

........

- Κύριε, έχω και φρούτα για διαλεχτούς πελάτες (είπε ο μανάβης)
- Διαλεχτοί πελάτες; Τι θες να πεις; Όλοι είμαστε ίδιοι. Ποιοι είναι οι διαλεχτοί πελάτες;
- Διαλεχτοί πελάτες είναι αυτοί που αγοράζουν διαλεχτά φρούτα.






Εφημερόπτερα - Άνα




Μήπως δεν το ξέρω, δεν το νιώθω πως με αγαπάει ο καθηγητής μου των μαθηματικών;
Πρέπει να υποκρίνομαι πως είναι απλώς ένας δάσκαλος. Αλλά ίσως αυτός να είναι ο τρόπος για να μάθω πιο γρήγορα το αναγκαίο «ψέμα της ζωής».

Η φιλενάδα μου η Σαρλότ.... θα μπορούσα να της βγάλω τα μαλλιά τρίχα τρίχα, να της κόψω τα πόδια και να την σκοτώσω. Χορεύει καλύτερα από εμένα. Γιατί της έδωσε η μοίρα πιο υπάκουα πόδια από τα δικά μου;
Περίμενε πουτάνα και θα δεις. Σε κάτι που δεν γνωρίζω ακριβώς θα είμαι σίγουρα πιο επιδέξια από εσένα. Γιατί εσένα θα σου ανοίγουν εύκολα οι πόρτες όλων των αντρών... με τον χορό σου, εγώ όμως, εγώ η λιγότερο προικισμένη, πρέπει να κάνω κάτι παραπάνω.

Αγαπώ την καθηγήτρια μου των Γαλλικών. Είναι τόσο ήπια-μελαγχολική, σίγουρα έχει υποστεί πολλά. Και τότε μου λέει η μαμά μου: «Παιδί, δεν υπάρχω εγώ για σένα; Μόνο η κυρία Σ.;». Και με έπιασε η απόγνωση. Ως εκείνη την στιγμή τις αγαπούσα και τις δύο με τον ίδιο τρόπο...»

Σήμερα στο πατινάζ γλύστρησα και έπεσα. Ένας εθελοντής ήρθε και με βοήθησε να σηκωθώ. Ένιωσα τόση ντροπή. Όμως ένιωσα στ΄αλήθεια τόση ντροπή; Ένιωθα ντροπή και ταυτόχρονα δεν ένιωθα καθόλου ντροπή...

«Κάνε αυτό που κάνουν οι άλλοι, μην κάνεις αυτό που δεν κάνουν οι άλλοι...», όμως, περιέργως, στην ιστορία μάς μαθαίνουν γυναίκες που ήταν διαφορετικές από τις άλλες.... Ιωάννα της Λωραίνης, Μπουμπουλίνα. Τότε γιατί η ιστορία;

Βλέπω το καλοκαιρινό σύννεφο να σκοτεινιάζει... να σκοτεινιάζει. Τα πάντα αγωνίζονται να ξεφορτωθούν την περίσσεια ενέργειά τους στην σοφή την φύση... και τότε λέει η μαμά: «Παιδί έκανες τις ασκήσεις; Τα χέρια σου θέλουν δούλεμα... ο κύκνος. Ξέρεις, το καθήκον....»

Αγαπώ τους γονείς μου ανείπωτα. Όμως αν φύγει το κοτσυφάκι μου, ο Πίπης, που το γλύτωσα από την γάτα και κάθεται πάντα στον ώμο μου όταν τρώω, θα τους πληγώσω πολύ γιατί θα πεθάνω από τον πόνο.

Μισώ τον δάσκαλο των Γερμανικών, αναδύει μια δυσάρεστη μυρωδιά. Τι με νοιάζει το πνεύμα του; Μια φορά ετοίμασα το μολύβι μου για να του το πυροβολήσω στο μάτι... Ήταν η στιγμή που μιλούσε βαθιά και όμορφα για τον Σίλερ. 

Όταν έμαθα πως θα έρθει ο ποιητής στο σπίτι μας για φαγητό -ποιητή τον λέει η μαμά μου, παλιάτσο τον λέει ο μπαμπάς μου- δεν βούτηξα το κεφάλι μου στην ζεστή μπανιέρα, όπως το συνηθίζω, για να μη χαλάσουν τα μαλλιά μου που μου πήρε μια ώρα να τα φτιάξω το πρωί. 
Και ο παλιάτσος μου είπε: «Φαίνεται πως μόλις βγήκες από την μπανιέρα, αλλά τα μαλλιά σου δεν βράχηκαν, περίεργο». 
Και του είπα: «Η μαμά μου το διέταξε, επειδή θα ερχόσασταν...»
«Λες ψέματα γιατί κοκκίνησες» μου είπε. Και τότε κοκκίνησα στ' αλήθεια.
Θα πρέπει να προσέχω τους παλιάτσους συνεπώς. 
 


Εφημερόπτερα - Άνα 



Για μένα υπάρχει μόνο μία πολιτισμική αποστολή της μέλλουσας ανθρωπότητας, η φυσική της αναγέννηση. 
Η συσσώρευση τεραστίων ζωτικών δυνάμεων, μέσω ενός εξ' ολοκλήρου νέου τρόπου διατροφής και επένδυσης ενέργειας.

Δεν υπάρχει άλλο διέξοδο από την πνευματική παχυσαρκία. 

Ελπίζω σύντομα να έρθει η φώτιση πάνω στην εξαντλημένη ανθρωπότητα. 

Μέσα στον οργανισμό μας υπάρχουν εκατομμύρια, δυσεκατομμύρια ανεκμετάλλευτες ενεργειακές πηγές που μπορούν να ενεργοποιηθούν.... αν ζούμε τη ζωή μας με αναγνωρισμένους νόμους και όχι με παραδοσιακές προκαταλήψεις. 

Η διατροφή και η οικονομία ενέργειας είναι το παν. 
Η οικονομία ενέργειας στην σωματική, σεξουαλική, πνευματική και ψυχική σφαίρα είναι ακόμα άγνωστος όρος. 
Όλοι καταλώνουν τις δυναμεις τους για το τίποτα και πάλι για το τίποτα. 
Η αναγέννηση τους ανθρώπινου είδους μπορεί να γίνει μόνο -και αποκλειστικά μόνο- μέσω της οικονομίας ζωτικής ενέργειας, η οποία είναι στη διάθεση του ανθρώπου ανά πάσα στιγμή, παρά την υπερφόρτωση του οργανισμού του λόγω λανθασμένων τρόπων διατροφής.

Και μετά το οξυγόνο...
Θα πρέπει να γραφτούν δρακόντειοι νόμοι όσον αφορά την τροφοδότηση όλων των χώρων όπου εργάζονται άνθρωποι με καθαρό αέρα.
Οι φράσεις «κάνει ρεύμα» και «θα κρυώσω», είναι του Σατανά, γιατί στερούν από τον άνθρωπο τον πλούσιο σε οξυγόνο αέρα. 
Καλύτερα να σκληραγωγείς το δέρμα και το πνευμόνι σου.
Τα τρένα και τα λεωφορεία πρέπει να κατασκευάζονται πάλι με παράθυρα που ανοιγοκλείνουν και όταν κάποιος επιβάτης απαιτεί να ανοίγουν αντικριστά, οι υπόλοιποι πρέπει να υποτάσσονται και να το δέχονται αδιαμαρτύρητα. 
Αυτή λοιπόν είναι η σημαντικότερη μελλοντική πολιτιστική αποστολή. 

Και μετά η εφηβεία. Η εφηβεία πρέπει να παρατείνεται στο έπακρο, ως τα 20, 21, 25 χρόνια. 
Όσο πιο αργά μεγαλώνει ο οργανισμός, τόσο πιο πολλή ζωτική ενέργεια συσσωρεύει. 
Την πολιτιστική αποστολή θα την ξεκινήσουν φιλοσοφημένοι, κορυφαίοι διαιτολόγοι και διατροφολόγοι, ο κάθε άλλος τρόπος θα ήταν ένας δρόμος αδιάβατος μέσα από πυκνά χαμόκλαδα, χιονοστιβάδες, παραπλανητικές χωματερές που δεν προσφέρουν τίποτα για να πιαστείς. 

Από το τρόπο με τον οποίο το αγόρι θα αγγίξει το κορίτσι για πρώτη φορά, ψυχικά-τρυφερό, ή αισθησιακά-συγκινημένο, θα εξαρτηθούν όλες οι μέρες της ζωής του.
Τα ψυχικά πράγματα δεν είναι ποτέ σπατάλη ζωτικής ενέργειας. Η ψυχή εξοικονομεί δυνάμεις, αφού σπάνια συμβαίνει να αγαπούμε ψυχικά-δοτικά. 
Όλες οι άλλες καύλες έρχονται και σε βρίσκουν καθημερινά, κάθε ώρα και καταναλώνουν ενέργεια που χρειάζεσαι για -ας πούμε- σημαντικότερα πράγματα. 

Να γνωρίζει πώς να εξοικονομεί ενέργεια, θα είναι η μέλλουσα εξέλιξη του ανθρώπινου είδους που ως τώρα υπήρχε σαν μωρό στο βασίλειο του επικίνδυνου Ασυνείδητου. 
Να γίνεις Γνώστης είναι το παν. Ό,τι κάνεις και ό,τι δεν κάνεις να εξαρτάται από τη γνώση: Είναι ωφέλιμο, ή επιβλαβές για τον οργανισμό....
Να κρατάς τις δυνάμεις σου για κάτι ιδιαίτερα πολύτιμο στη ζωή. 
Να επενδύεις σωστά την πολύτιμη ενέργειά σου...
Αυτό μόνο αν ακολουθούμε πιστά... τότε μπορεί να ανθίσει μια άλλη ανθρωπότητα, πιο θεϊκή.
Ο άνθρωπος θέλει ιδανικά να φτάσει. Και θα τα φτάσει με τη γνώση. 
Ο «δρόμος της θεραπείας» ξεκινά με τον πνευματικό έλεγχο της ζωτικής ενέργειας, σε κάθε τομέα και σε κάθε δράση.
Ένας τεράστιος συσσωρευτής ανθρώπινης δύναμης να γίνουμε και να χρησιμοποιούμε την περίσσεια δύναμη με βαθιά σοφία και προς όφελος όλων. 
Μέσα μας λαγοκοιμάται η θεϊκή ενέργεια που κάποτε ξυπνούσε στούς ήρωες.



ΕφημερόπτερΑ-να